Club Brugge wist voor de match dat er maar één optie was: zeker niet verliezen en liefst winnen om zo de titelstrijd nieuw leven in blazen. Zegevieren was evenwel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Niet alleen voetbalden de Brusselaars de jongste weken indrukwekkend goed, blauw-zwart had de jongste elf jaar in competitieverband ook niet meer gewonnen in het Constant Vanden Stockstadion.

Bovendien had trainer Adrie Koster ook defensieve problemen. Alcaraz was geschorst en Simaeys was geblesseerd. De Nederlander koos dan maar voor het centrale duo Hoefkens-Donk en De Mets op de rechtsback. Voor die laatste twee was een basisplaats op die positie al een tijdje geleden. Vooraan kreeg Wesley Sonck zijn tweede basisplaats op rij.

Anderlecht, dat met zijn beste team kon spelen, had wel lessen getrokken uit de voorbije twee duels met de aartsrivaal. Toen had het paars-witte middenveld het telkens moeilijk gehad, maar nu koos Ariël Jacobs voor een 4-4-2. Biglia was puur verdedigende middenvelder en Boussoufa had een vrije rol als spelverdeler. Kouyaté en Van Damme bevolkten de flanken.

Muilpeer voor Donk

Zoals gewoonlijk in de play-offs begon de thuisploeg in zesde versnelling. Van Damme bereikte na een doorsteekpass Suarez, maar Hoefkens kopte zijn voorzet weg voor de aanstormende Lukaku. Bij de daaropvolgende hoekschop trof Deschacht de paal en redde Klukowski de rebound van Lukaku op de lijn. Deschacht speelde zijn 250ste wedstrijd voor Anderlecht, maar een goal had hem helemaal een delirium bezorgd.

Dat doelpunt viel echter eventjes later. Bij een vrijtrap van Boussoufa drong Juhasz heel hard aan in de rug van Ryan Donk. Stijnen kwam ook, maar de Brugse Nederlander kopte de bal nog voor zijn doelman knullig tegen de touwen. De verdediger bleef even liggen omdat hij een muilpeer had gehad van Stijn Stijnen. Zijn straf voor de owngoal?

De Brusselse voorsprong was echter meer dan verdiend. Zeker in het eerste halfuur toonde Boussoufa dat hij een regisseur is die oscars verdient. De Marokkaan speelde soms zelfs zo uitdagend met hakjes achter het steunbeen, dat Hoefkens hem ostentatief tegen de grond duwde. Veel Brusselse acties begonnen bij hem en Lukaku kopte nog eens over.

Aanvallend kon Club Brugge daar maar weinig tegenover zetten. Proto moest alleen een scherp indraaiende vrijtrap van Klukowski wegboksen en moest ook attent zijn op een knal van Blondel.
 

Donk(errood)

Het was duidelijk dat Koster na de rust een offensief konijn uit zijn hoed moest toveren. Hij bracht Dirar voor rechtsback De Mets en ging met drie verdedigers spelen. Dat pakte bijna meteen goed uit, maar het vluchtschot van Blondel spatte op de paal. Lof voor Koster dat hij lef toonde.

Toch kreeg Club het deksel op de neus. Toen Lukaku Hoefkens afschudde, kon Van Damme voorzetten. Suarez schoof de 2-0 binnen.

De Anderlecht-fans begonnen al met het titelfeestje, maar werden snel uit hun roes gewekt. Toen Dirar een vrijtrap mocht geven, was Proto er niet op tijd bij en stond het meteen 2-1. Koster bracht nu ook Vargas voor extra creativiteit, maar de match ontaardde in een cupmatch waar het hard tegen hard was. Er waren gele kaarten voor Suarez en Van Damme. Lukaku trapte in het geharrewar nog op de paal, maar Anderlecht zakte weg.

Koster bleef met Lestienne maar aanvallers brengen en dat loonde uiteindelijk. Odjidja stuurde een vrijtrap naar de tweede paal, Perisic kopte terug en Donk verschalkte de grabbelende Proto met een heerlijke omhaal. Donk was gisteren dus zowel anti-held als held en kreeg uiteindelijk ook nog rood voor een aanslag op Kanu.

Na een felle strijd blijft het verschil tussen Anderlecht en Club Brugge dus acht punten. Paars-wit had voor de match getekend voor dit resultaat, maar na een 2-0-voorsprong was Sporting heel ontgoocheld dat het de buit helemaal liet liggen.